CJC-1295 (no DAC) en Ipamorelin: twee routes naar dezelfde as

Rond deze twee peptiden bestaat meer naamsverwarring dan rond welk ander onderzoeksmolecuul ook. “CJC-1295” wordt gebruikt voor twee verschillende stoffen met totaal verschillende eigenschappen, en Ipamorelin wordt er vaak mee op één hoop gegooid terwijl het op een andere receptor aangrijpt. Dit artikel zet uit elkaar wat wat is.

Twee moleculen, één naam

Beide varianten gaan terug op GHRH(1-29), het actieve fragment van het lichaamseigen groeihormoon-releasing hormoon. In dat fragment zijn vier aminozuren vervangen. Die substituties maken het molecuul bestand tegen afbraak door het enzym DPP-IV, dat het natuurlijke hormoon binnen enkele minuten onschadelijk maakt.

CJC-1295 zonder DAC — correcter aangeduid als Modified GRF (1-29) — is precies dat: het gemodificeerde fragment, verder onveranderd. De halfwaardetijd ligt rond de 30 minuten. Het gevolg is een kort, pulsatiel profiel dat dicht bij het patroon van het lichaamseigen hormoon blijft.

CJC-1295 met DAC heeft daarnaast een drug affinity complex: een chemische groep die het molecuul aan albumine in het bloed laat binden. Daardoor loopt de halfwaardetijd op tot dagen in plaats van minuten, met een aanhoudend in plaats van pulsatiel profiel. Farmacologisch is dat een wezenlijk ander onderzoeksmodel.

Staat er alleen “CJC-1295” op een etiket, dan weet je dus niet wat je hebt. Wij voeren uitsluitend de variant zonder DAC en vermelden dat expliciet.

Werkingsmechanisme: de GHRH-receptor

Modified GRF (1-29) bindt aan de GHRH-receptor op de somatotrope cellen van de hypofysevoorkwab. Die binding activeert de Gs-adenylylcyclase-route, waardoor de intracellulaire cAMP-concentratie stijgt en er afgifte van groeihormoon volgt. Omdat het molecuul snel wordt geklaard, blijft die afgifte pulsvormig.

Ipamorelin: een andere receptor

Ipamorelin is geen GHRH-analoog. Het is een selectieve agonist van de ghrelinereceptor (GHS-R1a), en behoort tot wat in de literatuur de derde generatie groeihormoon-releasing peptiden wordt genoemd. Waar oudere verbindingen uit die klasse ook andere hormoonassen beïnvloedden, is Ipamorelin juist ontwikkeld op selectiviteit — dat is de reden dat het in mechanistisch onderzoek veel wordt gebruikt.

Waarom ze samen worden onderzocht

De twee moleculen grijpen op verschillende receptoren aan die op dezelfde cellen samenkomen. Een GHRH-analoog beïnvloedt vooral de amplitude van een afgiftepuls; een ghrelinereceptor-agonist speelt een rol bij het initiëren ervan. Dat complementaire karakter is de reden dat de combinatie in onderzoeksmodellen naast de losse stoffen wordt gelegd — en de reden dat wij ze ook als blend voeren.

Belangrijke kanttekening bij de literatuur: het overgrote deel bestaat uit mechanistisch en preklinisch werk. Geen van beide moleculen is als geneesmiddel goedgekeurd, in Nederland niet en elders evenmin. Uitspraken over uitkomsten bij mensen zijn niet gebaseerd op gecontroleerd klinisch onderzoek onder westerse regelgevingsstandaarden.

Praktisch: vorm en behandeling

Beide worden geleverd als gevriesdroogd poeder. Bij een blend zit de opgegeven hoeveelheid verdeeld over twee componenten — reken daar bij het bepalen van concentraties mee, want 10 mg blend is niet 10 mg van elk. De calculator helpt bij het omrekenen, de werkwijze staat in de reconstitutiehandleiding en de keuze van oplosmiddel in bacteriostatisch water of steriel water.

Veelgestelde vragen

Wat is het verschil tussen CJC-1295 met en zonder DAC?

De variant met DAC bevat een groep die aan albumine bindt, waardoor de halfwaardetijd oploopt tot dagen. Zonder DAC — Modified GRF (1-29) — ligt de halfwaardetijd rond de 30 minuten en blijft het profiel pulsatiel.

Is Modified GRF (1-29) hetzelfde als CJC-1295 no DAC?

Ja. Het zijn twee namen voor hetzelfde molecuul: GHRH(1-29) met vier aminozuursubstituties die het bestand maken tegen afbraak door DPP-IV.

Grijpen CJC-1295 en Ipamorelin op dezelfde receptor aan?

Nee. CJC-1295 bindt aan de GHRH-receptor, Ipamorelin aan de ghrelinereceptor (GHS-R1a). Dat verschil is precies de reden dat ze in onderzoek vaak naast elkaar worden gelegd.

Hoeveel van elk zit er in een blend van 10 mg?

De opgegeven hoeveelheid is het totaal van beide componenten samen, niet per component. De verdeling staat vermeld bij het product.

Uitsluitend voor onderzoek. Dit artikel vat wetenschappelijke literatuur samen en is geen aanwijzing voor gebruik. Onze producten zijn research peptides, uitsluitend bestemd voor laboratorium- en onderzoeksdoeleinden — niet voor menselijke of dierlijke consumptie, geen geneesmiddel en niet voor therapeutisch gebruik.

Vergelijkbare berichten